Hoş Geldin Güzel Ruh

I am connected to my creative power.

BEN ESRA ECEM ÖKSÜZ

Ben, İlahi olana giden yolda sevgiyle, dansla, neşeyle, yaratımla ve macerayla yürüyen bir öğrenciyim .
Ruhum bildiklerini hatırlıyor, bilmediklerini de tüm kalbimle öğreniyorum.

13 yıl mimarlık yaptıktan sonra, evliliğimin sona ermesiyle birlikte manevi bir uyanış yaşadım. İşte o zaman kendim için ne kadar sınırlı bir hayat yarattığımı fark ettim.
Derin bir bağlılıkla , tüm inanç sistemlerimi soğanın katmanları gibi soymaya başladım.

Şimdi, birlikte büyürken, ruhsal evrim yolculuklarında yoldaşlarımla el ele tutuşma niyetiyle bu yolda yürüyorum.

Sevgi ve ışıkla.

Yüksek Mimar

Harmonic Flow Su Seansları

Nefes Çalışması

Meditasyonlar

Pilates

Yüksek Mimar

Harmonic Flow Uygulayıcı

Nefes Koçu

Meditasyon

Pilates

İyileştirici Mekanlar Mimarlığı

Harmonic Flow Su Seansları

Nefes Terapisi Seansları

JAAS Seansları

Seni çağıran hizmeti seçersen, bu yolculukta sana eşlik edeceğim…

Ben senin için buradayım

Kutsal Hatırlayış – Sen zaten bildiğini hatırlıyorsun. Bu yaşam, unuttuklarını hatırlamak için. Ruhunun zaten bildiklerini hatırlama zamanındasın. Her sezgi, içinden gelen her “bilme” hali ilahi hafızandan bir parçadır.

GÜNÜN KARTI

Sizin için tasarladığım rastgele bir kartı seçin ve mesajınızı alın

Yaradan’la bağlantımız neden önemli? Kendimizi bilmemiz neden önemli?
Dünya bir eşikten geçiyor dünyada çokça ışık işçisi var ve bu bir heves değil. Bu bir çağrı. Kendimizi geri çağırmamız ve kendimizi sahiplenmemiz ve bu kölelik sistemini altüst etmemiz için. Lakin bir kurtarıcı yok, kahramanlar her birimiziz.

Merhaba! Hiç resmi olarak tanışmadık:) Sana nasıl alan tutabilirim teması altında bir hazırlık yaptım. Çünkü bu yolculukta birbirimizi destekleyerek yürümemiz gerektiğine inanıyorum. Bunca şeyi nasıl yapıyorsun, tek bir şeye odaklanman lazım diyerek bizi tek tipleştirmeye çalışan sistem zırvalıklarına cevabım:HAYIR. Bizler sınırsız canlılarız ve ben de bunu kendim dahil hepimize kendimi gerçekleştirerek hatırlatmaya niyet ediyorum. O yüzden bu yolculukta elimden geldiğince neye ihtiyacın varsa sana sunmaya hazırım✨Sevgiyle, Esra Ecem.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

#mentalhealth #mentalhealthawareness #selfcare #healing #mindfulnesspractice

Geçen sene bu suya ilk kasımda girmiştim. Bu da 9 Mart sabahı. Harika bir sauna keyfi sonrası. ilk girdiğim sabah hava puslu ve karanlıktı, o gün tuhaf rüyalar görmüştüm. Ben yıllardır suyla haşır neşir olan kadın suya girmeye korktum. Çünkü o suya girersem her şeyin değişeceğini biliyordum. İlk ayak parmağımı sokarım sadece dedim. Sonra cupladım. Korku morku kalmadı suda.
Şimdi yılanın deri değiştirmesinin son evresindeyiz. Yılan deri değiştirirken gözleri de perdeleniyor. Bu güvensizlik, tedirginlik hali bundan. Ben de geçen haftayı ve hatta şu günleri zorlu geçiriyorum. Bir yandan iş kuruyoruz. İşe ve mimarlığa dair eski kodlar ve yaralar ortaya dökülüyor, bir yandan yeni adımlar atıyorum tam bir belirsizlik🙃
O yüzden de bu vidyoyu hatırladım. Kendime ve sana hatırlatma olsun, o suya atlamadan korku gitmiyor:) bir kez de girince sonra böyle keyif için girer oluyorsun. ✨Sevgiyle.

#coldplunge #watertherapy

31 Aralık. Çöl’e gitmemiz tam bir macera. Kalacak yerimiz yerle yeksan… Yoldayız. Akışa güveniyoruz. Bir yandan kalacak yer arıyoruz. 500 Euro falan diyorlar. Olması gereken fiyat 40-80 Euro arası. Çadırda kalcaksın yani sonuçta! Yok dedik böyle olmayacak bıraktık. Girdik bir vadiye. Unuttuk her şeyi. Muazzamlığına daldık. O sırada telefon geldi. Yazdığımız bir yer, getirip götürme, yemek, eğlence, çadırda kalma dahil kişi başı 50 euro dedi. Bizde bir bayram… Bastım gaza gittik otele. Bizi araçla götürdüler. Deveye binmek istemiyordum çok iyi oldu. Tepelerden hoplaya hoplaya gittik.
Bastık ayakları elleri kuma. Of! Çok değişik bir meditasyon aktı onu yaptık.
Gece ateşin başında Berberiler müzik yaptılar. Avrupalı ekip alkollü eller havaya bir ekipti enerjileri bizle uyuşmadı.
Ben Berberilerle ateş başında müzik yapmayı yeğledim. Bir tanesi hadi dedi sandboard yapalım. Sandboard yapmak istiyordum sabah aylar öncesinde hayal etmiştim. Gece sandboard mu? Hem de dolunayla beraber! “Hadi hadi” dedi “hayat anda yaşanır bir daha böyle bir gece yok” Kalktık tepelere in çık yuvarlana yuvarlana sandboardu kah kızak kah board olarak kullandık. En son ayaklarımdan aşağı doğru çekilip kumlarda sürüklendiğimi hatırlıyorum😅yerel şarkılarını söylediler baya oynak, eşlik edip oynuyoruz, soruyorum ne diyor şarkıda: adamın sevgilisi terk etmiş, şiirler yazmış üzülmüş😅baya dramayla eğleniyorlar! Bana çok şey hatırlattı Berberiler. Çocuk gibi eğlendiğimiz, dünyanın oyun alanı olduğunu hatırladığımız bir yıl olsun.
Daha 2026’ya girmedik. Şahsen satürn üstümde boza pişiriyor… Senin de bu aralar biraz zorlu geçiyorsa en son çocuk gibi yaşadığın günü anımsa diye paylaştım bu anımı. Sevgiyle✨
📸 @dkimyon

Fas, of Fas! Birçok ülkeye gittim. Hiçbiri beni bu kadar ilhamla ateşlemedi. Mavinin, toprağın binbir tonu, rengarenk işlemeler, her köşesi sanat, her anı yaratıcılık dolu bir ülke. Ülkeme ilk defa bu kadar yaratma şevkiyle dönüyorum. Bu yolculuğun beni inanılmaz dönüştüreceğini hissediyordum. Nitekim öyle oldu. Fas’ı bu yıl beraber keşfe çıkacağız. Detayları hazır olduğunda paylaşacağım💙✨

Colourful. Dreamy. Mystical. Artisanal. Surprising. Marrakech 💙💜🧡💚🩷🩵

Bu yıl Finlandiya’da Marakeş usulü bir temple tasarladım ve hep beraber gerçekleştirdik. Henüz -bu hayatta- gelmediğim bir yerin hayaliyle yanıp tutuşuyordum: Fas.

2025, en büyük hayallerimden biri olan İzlanda ve kuzey ışıklarıyla başladı. Ve şimdi yine büyük bir hayalimi onurlandırarak bu yılı kapatıyor, 2026’ya kalbimde kıpır kıpır bir heyecanla adım atıyorum.

Bu yıl birçok açıdan zorluydu. Belki de hayatımda en çok sınandığım yıllardan biri. Sinir sistemimde donup kalmış, yıllardır bekleyen alanlar yüzeye çıktı; hareketle, eylemle, cesaretle şifalandı. Yeteneklerimi hatırladığım, kabul ettiğim, kendime geri döndüğüm bir yıl oldu.
Şimdi Marakeş’in zanaatkâr elleriyle yoğrulmuş sokaklarında yürürken, içimde kendini gerçekleştirmenin ateşi yanıyor.

Heybem dolu; aşk ve ışıkla yaratımların içine akmak için sabırsızlanıyorum.
2026, geliyorum. Ve bu kez tüm benliğimle geliyorum✨

Bugün beni yine köklerime götüreceğini hissettiğim bir yolculuğa çıkıyorum. Rüyamda 16 yaşımdaki halimi gördüm. Ve şu yaşımda o kıza şunları söylemek isterdim:
•’O’ çözüm değil, çözüm sensin, anahtar sensin,
•Sana anlatıldığı gibi değil, seni seven birinin olması her şeyin tamam olması anlamına gelmiyor, önemli olan senin kendi içinde tam hissetmen ve bu asla dışarda arayıp bulacağın bir şey değil,
•Kimse senin hayallerini gerçekleştirmek ile yükümlü değil, ancak hayallerin için adım attığında gelen desteği şükürle kabul edebilirsin,
•Sana tüm her şey bahşedilmiş, ne yaratmak istiyorsan peşinden git. Ama peşinden gittiğin şeyin kalbinden geldiğine emin ol. Eğer sevilmenin, hazzın, başarının peşinde koşuyorsan yanlış yoldasın.
•Hayallerini herkese anlatma, herkesin seni anlayacak ruhu yok. Gerçekten.
•Asla bilinmek ve anlaşılmak için yapma, kalbini hafiflettiği için yap.
•Parayla aranı düzelt, onunla barış. Diğerlerinin onu nasıl kullandığı onun üzerindeki algını oluşturmasın. Diğerlerinin yolundan değil, kendi yolundan git, kendi tanımını yap. Sistemi kendi kalbine göre bük. Niyetin hep iyi olsun ki sistem senin kalbinin süzgecinden geçince ışık olsun.
•Diğerleri gücünü kötüye kullanıyor diye geri çekilme, gücünü reddetme. Gücünü iyi niyetle kullan.
•Kendi sistemini kur. Ve dünyaya iyi niyetle hizmet et.
•Ne olursa olsun sevmekten vazgeçme. Kalbini kırıldıkça daha da aç. Sevgi merhemdir.
Seni çok seviyorum küçük kız. Ve önemli olan tek şey de bu.

𝐒𝐔𝐃𝐀 𝐊𝐈𝐒̧ 𝐆𝐔̈𝐍𝐃𝐎̈𝐍𝐔̈𝐌𝐔̈ 𝐀𝐊𝐓𝐈̇𝐕𝐀𝐒𝐘𝐎𝐍𝐔
Uzun bir aradan, bir kozadan sonra ilk defa çağrısı gümbür gümbür gelen bir alan açıyorum ve seni bu portala davet ediyorum:

2026’ya girerken
kendini “hazır” hissetmiyor olabilirsin.
Bu çok normal.
Bazen yeni bir yıla girmek için daha çok niyete değil, daha 𝐜̧𝐨𝐤 𝐚𝐥𝐚𝐧𝐚 ihtiyaç vardır.

𝐕𝐞 𝐤𝐚𝐫𝐚𝐧𝐥𝛊𝐤𝐭𝐚 𝐛𝐚𝐬̧𝐥𝐚𝐫 𝐡𝐞𝐫 𝐬̧𝐞𝐲.
𝐘𝐞𝐧𝐢 𝐀𝐲 𝐛𝐮𝐧𝐮 𝐡𝐚𝐭𝛊𝐫𝐥𝐚𝐭𝛊𝐫.
Bugün, 𝟐𝟏.𝟏𝟐 𝐤𝛊𝐬̧ 𝐠𝐮̈𝐧𝐝𝐨̈𝐧𝐮̈𝐦𝐮̈ 𝐩𝐨𝐫𝐭𝐚𝐥𝛊:güneşin durduğu, dünyadan en uzak olduğu, gecenin en uzun olduğu yeniay günü. Bundan sonra günler uzayacak, güneş yeniden parlayacak. Bugün ışığın yön değiştirdiği bir eşik. Ama biz ışığı gökyüzünde aramıyoruz.

𝐈̇𝐜̧𝐢𝐦𝐢𝐳𝐝𝐞𝐤𝐢 𝐠𝐮̈𝐧𝐞𝐬̧𝐢 𝐡𝐚𝐭𝛊𝐫𝐥𝛊𝐲𝐨𝐫𝐮𝐳.

•𝐎̈𝐧𝐜𝐞 𝐲𝐚𝐳𝛊𝐲𝐨𝐫𝐮𝐳.
2026’ya taşımak istemediklerimizi. Korkuları, rollerimizi,
artık dar gelen kimlikleri.

•𝐒𝐨𝐧𝐫𝐚 𝐛𝐞𝐝𝐞𝐧𝐞 𝐠𝐞𝐜̧𝐢𝐲𝐨𝐫𝐮𝐳.
Havuz kenarında, somatik hareketlerle kontrolü bedene bırakıyoruz.

•𝐀𝐫𝐝𝛊𝐧𝐝𝐚𝐧 𝐧𝐞𝐟𝐞𝐬 𝐠𝐞𝐥𝐢𝐲𝐨𝐫.
Yeni bir şey almak için değil, eski olanı salıvermek için.

•𝐕𝐞 𝐬𝐮…
Su annenin kucağında Güneş meditasyonu yapıyoruz. Güneşin kudretiyle hizalanıyoruz. Işık, içeriden dışarı yeniden doğuyor.

Mumlar yanıyor. Korkularımızı ateşle yakıyoruz. Cesarete, ilhama, yaratıma, ışığa dönüşsün diye.

Ve sonra…
oyun.
kahkaha.
kutlama.

𝐂̧𝐮̈𝐧𝐤𝐮̈ 𝐛𝐮 𝐛𝐢𝐫 𝐚𝐫𝛊𝐧𝐦𝐚 𝐝𝐞𝐠̆𝐢𝐥.
𝐁𝐮 𝐛𝐢𝐫 𝐡𝐚𝐭𝛊𝐫𝐥𝐚𝐦𝐚.
Eğer bedenin “evet” diyorsa,
bu alan seni çağırıyor olabilir.

2026’ya hazır olmak zorunda değilsin.
Kendini hatırlamaya açık olman yeterli. Eğer çağrıyı hissediyorsan, bu güçlü çalışmayı kendinden kendine hediye et. Kut’lu olsun!

𝐓𝐚𝐫𝐢𝐡:𝟐𝟏.𝟏𝟐.𝟐𝟎𝟐𝟓
𝐒𝐮̈𝐫𝐞: 𝟐 𝐬𝐚𝐚𝐭-𝟐𝟎.𝟎𝟎-𝟐𝟐.𝟎𝟎
𝐘𝐞𝐫:𝐀𝐭𝐚𝐬̧𝐞𝐡𝐢𝐫 𝐒𝐚𝐧𝐬𝐚𝐢 𝐒𝐩𝐚
𝐊𝐚𝐭𝛊𝐥𝛊𝐦 𝐔̈𝐜𝐫𝐞𝐭𝐢: 𝟐𝟏𝟎𝟎𝐓𝐋

𝐇𝐞𝐫𝐡𝐚𝐧𝐠𝐢 𝐁𝐢𝐫 𝐊𝛊𝐳 𝐘𝐚 𝐃𝐚 𝐃𝐞𝐠̆𝐢𝐥, her ne olursa olsun okuyana kendini hatırlatsın diye niyet ettim. “Nasıl basılacak acaba?” diye sordum ama yolunu bulacağını içten içe biliyordum. Bir anda 11.11’de doğuverdi kitap! Çocukken gidip yazarları dinlediğim imza aldığım Tüyap’ta yer alacaktım! Tüyap’ta bulunmak, söyleşi yapmak, imza atmak çok keyifliydi. Yeni doğmuş bir bebeğin büyümesine şahit olmak gibi benim için. Tüm yorumlarınız, destekleriniz için teşekkür ederim✨💙 Şükür doluyum. Yolculuğumuz neşe, aşk ve ışıkla olsun ✨ @yitikulke @potkalkitap #herhangibirkızyadadeğil

İlk kitabımın ilk imza günü! Yıllarca Tüyap’a gittim. Daha çocukken bir gün yazar olarak orada olmanın hayalini kurdum. Hayaller gerçek oluyor. Bunu hep hatırlatmaya niyet ediyorum. 13 Aralık Cumartesi imza günüm, 16 Aralıkta taze yazar adayı olarak söyleşim var. Bekliyorumm💙✨

Herhangi Bir Kız Ya da Değil için kutlama yaptık!
Bu bir doğum kutlamasıydı benim için… Hayalim, yolculuğumu anlamlandıran sevdiklerimle bir araya gelmek, sohbet etmek ve yeni yaratımlar yapmaktı. Onca geçirdiğim derin yolculuktan sonra hayal ettiğim gibi bir konuşma yapamadım. Nutkum tutuldu, her şey gözümün önünden aktı gitti…Ama gece hayalimden de öte oldu. Bu kitap, bu yolculuk kimlere yoldaş olacaksa dilerim onlarla kavuşur. Yanımda olan, yolcuğuma yoldaş olan tüm dostlarıma minnetle…
@yitikulke @potkalkitap
Sevgili yazar arkadaşım @deniz_kocaturk ün kitap değerlendirmesiyle bitirmek istiyorum:

𝐄𝐜𝐞𝐦’𝐢𝐧 𝐲𝐚𝐳𝐝𝛊𝐠̆𝛊 𝐬𝐚𝐭𝛊𝐫𝐥𝐚𝐫𝛊 𝐨𝐤𝐮𝐝𝐮𝐤𝐜̧𝐚 𝐬𝐢𝐳𝐞 𝐛𝐢𝐫 𝐲𝐨𝐥𝐜𝐮𝐥𝐮𝐤 𝐚𝐧𝐥𝐚𝐭𝐚𝐜𝐚𝐤, 𝐚𝐦𝐚 𝐲𝐚𝐧𝛊𝐧𝐝𝐚 𝐞𝐥𝐢𝐧𝐢𝐳𝐝𝐞𝐧 𝐭𝐮𝐭𝐚𝐫𝐚𝐤 𝐬𝐢𝐳𝐢 𝐝𝐞 𝐠𝐨̈𝐭𝐮̈𝐫𝐞𝐜𝐞𝐤 𝐛𝐮 𝐲𝐨𝐥𝐜𝐮𝐥𝐮𝐤. 𝐄𝐜𝐞𝐦’𝐢𝐧 𝐝𝐞𝐝𝐢𝐠̆𝐢 𝐠𝐢𝐛𝐢, “𝐎𝐲𝐬𝐚 𝐢𝐧𝐬𝐚𝐧 𝐧𝐞𝐫𝐞𝐲𝐞 𝐠𝐢𝐝𝐞𝐫𝐬𝐞 𝐠𝐢𝐭𝐬𝐢𝐧, 𝐤𝐞𝐧𝐝𝐢𝐧𝐢 𝐝𝐞 𝐛𝐞𝐫𝐚𝐛𝐞𝐫𝐢𝐧𝐝𝐞 𝐠𝐨̈𝐭𝐮̈𝐫𝐮̈𝐲𝐨𝐫,”
𝐂̧𝐚𝐠̆𝛊𝐥 𝐜̧𝐚𝐠̆𝛊𝐥 𝐚𝐤𝐦𝛊𝐬̧ 𝐲𝐚𝐳𝐚𝐫𝐤𝐞𝐧, 𝐤𝐚𝐲𝐚𝐥𝐚𝐫𝐚 𝐜̧𝐚𝐫𝐩𝐦𝛊𝐬̧ 𝐚𝐦𝐚 𝐬̧𝐞𝐤𝐢𝐥 𝐯𝐞𝐫𝐦𝐢𝐬̧, 𝐝𝐢𝐧𝐠𝐢𝐧𝐥𝐢𝐠̆𝐢𝐲𝐥𝐞 𝐝𝐞𝐯𝐚𝐦 𝐞𝐭𝐦𝐢𝐬̧ 𝐯𝐞 𝐲𝛊𝐤𝛊𝐥𝐦𝐚𝐦𝛊𝐬̧! 𝐄𝐜𝐞𝐦, 𝐤𝐚̂𝐢𝐧𝐚𝐭𝐥𝐚 𝐚𝐫𝐚𝐬𝛊𝐧𝐝𝐚𝐤𝐢 𝐢𝐧𝐜𝐞 𝐦𝐚𝐯𝐢 𝐭𝐮̈𝐥𝐮̈ 𝐚𝐜̧𝐦𝛊𝐬̧ 𝐯𝐞 𝐲𝐚𝐥𝐧𝛊𝐳𝐜𝐚 𝐠𝐮̈𝐧𝐞𝐬̧𝐢𝐧 𝐠𝐮̈𝐥𝐮̈𝐦𝐬𝐞𝐭𝐞𝐧 𝐢𝐥𝐤 𝛊𝐬̧𝛊𝐧𝐥𝐚𝐫𝛊𝐧𝛊𝐧 𝐯𝐞 𝐚𝐲𝛊𝐧 𝐤𝐚𝐝𝐢𝐟𝐞 𝐤𝐚𝐝𝐚𝐫 𝐲𝐮𝐦𝐮𝐬̧𝐚𝐤 𝐩𝛊𝐫𝛊𝐥𝐭𝛊𝐥𝐚𝐫𝛊𝐧𝛊𝐧 𝐯𝐚𝐫𝐚𝐛𝐢𝐥𝐞𝐜𝐞𝐠̆𝐢 𝐛𝐢𝐫 𝐝𝐢𝐲𝐚𝐫𝐝𝐚, 𝐲𝐚𝐫𝛊𝐦 𝐤𝐚𝐥𝐦𝛊𝐬̧ 𝐡𝐞𝐫 𝐜𝐮̈𝐦𝐥𝐞𝐧𝐢𝐧 𝐭𝐚𝐦𝐚𝐦𝐥𝐚𝐲𝛊𝐜𝛊𝐬𝛊 𝐨𝐥𝐚𝐫𝐚𝐤 𝐲𝐚𝐳𝐦𝛊𝐬̧.

𝐇𝐞𝐫𝐡𝐚𝐧𝐠𝐢 𝐁𝐢𝐫 𝐊𝛊𝐳 𝐲𝐚 𝐝𝐚 𝐃𝐞𝐠̆𝐢𝐥’𝐢𝐧 𝐭𝐞𝐦𝐚𝐬𝛊 𝐜̧𝐨𝐤 𝐚𝐜̧𝛊𝐤, 𝐬𝐞𝐯𝐠𝐢𝐥𝐢 𝐨𝐤𝐮𝐫 𝐯𝐞 𝐛𝐞𝐥𝐤𝐢 𝐝𝐞 𝐡𝐞𝐩𝐢𝐦𝐢𝐳𝐢𝐧 𝐩𝐞𝐤𝐢𝐬̧𝐭𝐢𝐫𝐦𝐞𝐬𝐢 𝐠𝐞𝐫𝐞𝐤𝐞𝐧 𝐛𝐢𝐫 𝐝𝐞𝐫𝐬𝐭𝐢𝐫. “𝐘𝐚𝐬̧𝐚 𝐛𝐮 𝐡𝐚𝐲𝐚𝐭𝛊,” 𝐝𝐢𝐲𝐨𝐫, 𝐄𝐜𝐞𝐦.“𝐘𝐚𝐬̧𝐚𝐲𝐚𝐦𝐚𝐲𝐚𝐧 𝐭𝐮̈𝐦 𝐚𝐭𝐚𝐥𝐚𝐫𝛊𝐧 𝐢𝐜̧𝐢𝐧.”

𝐈̇𝐥𝐤 𝐤𝐢𝐭𝐚𝐛𝛊𝐦 𝐇𝐄𝐑𝐇𝐀𝐍𝐆𝐈̇ 𝐁𝐈̇𝐑 𝐊𝐈𝐙 𝐘𝐀 𝐃𝐀 𝐃𝐄𝐆̆𝐈̇𝐋 𝐲𝐚𝐲𝛊𝐦𝐥𝐚𝐧𝐝𝛊!
1.5 yıl boyunca hayatımın altüst oluşunu, dönüşümümü, kayıplarımı, yeniden doğuşumu yazdım. Mutlu olduğumu sandığım bir hayatı geride bıraktım. Evliliğimi, işimi, evimi. Üstümde bana ait olmayan tüm inançları tek tek söktüm. Kalbimi ve bana yolda çıkarttıklarını takip ettim. Her seferinde yeniden doğdum. Bunca zamandır asıl aradığımın kendim olduğunu keşfettim…

Her cümlesi benim için hem bir yüzleşme hem de bir şifa yolculuğuydu.

Bu kitabı paylaşmak, aslında kendi hikâyemi tüm açıklığıyla dünyaya açmak demek…Ve hikayelere tutunmamayı öğrendim. Umarım bu kitap sana yoldaş olur.
Kitabımın linki profilde✨
Sevgiyle!
Kitabın kapağını da çizdiğimi söylemeden edemeyeceğim:)

#dönüşüm #iyileşme #şifayolculuğu #innerjourney #selfgrowth #selfdevelopment #emotionalhealing #awakening #awareness #farkındalık #lightwithin #personalgrowth #healingvibes #mindfulness #riseagain

Ne zaman yorgun, dargın ya da üzgün hissetsem, kendimi hep Su Annenin kollarına bıraktım. Her defasında sevgisiyle sarıp sarmaladı, tüm duygularımın içinde zarafetle kalabilmem için bana alan tuttu. Bana ait olmayan ne varsa, suyun içinde şifalandı.
Bu videoda canım Betül’ün @healinwaters kollarına geçmeden önce içim çok sıkışıktı. Gözyaşlarım suya karıştı; onun şefkatli kollarında tüm duygularım çözülüp genişlemeye dönüştü.
2,5 yıldır bu şifayı kalpten paylaşmamın sebebi tam da bu: her seferinde bambaşka dönüşümlere tanık oldum, hâlâ da oluyorum, çok şükür. Su bize içsel sularımızın gücünü hatırlatıyor; ışık kodlarımız aktive oluyor, kim olduğumuzu yeniden hatırlıyoruz.
Bu mucizeye şahit olmak tarifsiz…
Eğer sen de Harmonic Flow Su Terapisi ile suyla yeniden buluşmak istersen, seninle bu alanı paylaşmak benim için onur olur.
Sevgilerimle,
Ecem
.
Whenever I’ve felt tired, hurt, or sad, I’ve always surrendered myself into the arms of the Water Mother. Every single time, she has embraced me with love, holding space for me to stay graceful within all my emotions. Whatever wasn’t truly mine has found healing in her waters.
In this video, before entering the loving arms of dear Betül, I was feeling so tight inside. My tears melted into the water, and within her gentle embrace, everything opened and turned into expansion.
For the past two and a half years, this is exactly why I’ve been sharing this healing with all my heart I’ve witnessed countless transformations, and I still do, with deep gratitude.
The water reminds us of the power of our inner rivers; our light codes activate, and we remember who we truly are.
Witnessing this is beyond words…
If you feel called to reconnect with water through Harmonic Flow Aquatic Therapy, it would be an honor to hold this space with you.
With love,
Ecem

Hassas İçerik! Lütfen stresli ve yoğun dönemden geçiyorsanız dinlemeyin. Vidyonun ilk kısmı Part 1’de. Vidyonun sonuna gelenler için duyurumu bu hafta yapacağım. Yolculuğumuz kolaylıkla olsun, Yaradan yar ve yardımcımız olsun. Sevgi ve ışıkla✨

Hassas İçerik! Lütfen stresli ve yoğun dönemden geçiyorsanız dinlemeyin. Vidyonun ikinci kısmı Part 2’de. Vidyonun sonuna gelenler için duyurumu bu hafta yapacağım. Yolculuğumuz kolaylıkla olsun, Yaradan yar ve yardımcımız olsun. Sevgi ve ışıkla✨

(Eng in the comments)
✨ Yaşamak Cesaret İster ✨
Aslında en çok korktuğumuz şey ölmek değil…
Gerçek cesaret, tüm varlığınla yaşamaya açılabilmekte.
Bir aşk filmini izlemek, ağlamak güzeldir ama kolaydır.
Gerçek aşk, kalbinin tüm zırhlarını bırakmanı ister.
Başkalarının hayatına dışarıdan bakmak kolaydır.
Ama onların cesaretle attığı adımları gerçekten görebiliyor musun?
“Ne güzel geziyor” diye düşündüğün birinin
o yolculuğa çıkabilmek için hangi korkularla yüzleştiğini fark edebiliyor musun?
Yaşamak cesaret ister.
Cesareti olan, yaşamla dolar.
Yaşamla dolan kalp ışığa dönüşür, etrafına ilham olur.
Şimdi gözünü dışarıdan içeriye çevir.
Kalbine bak.
O sana fısıldıyor…
“Hangi maceraya atılmak istiyorsun?”
Cesaretini topla.
Hayata katıl.
Çünkü yaşam sadece nefes almak değildir…
Nefesin tadını çıkarabilenlere gerçek armağanlarını sunar. ✨

Sevgili ışık işçisi, öfkemizi sahiplenmeye onu yaratıcı güce dönüştürmeye çağrılıyoruz. Öfkeni duy ve onun sana yol göstermesine izin ver.
Sevgi ve ışıkla✨

İlk kitabım için imzayı attım! Bir buçuk sene önce, babamın da “Kızım, kitap yazmalısın” demesiyle başladım bu yola. Bir yıl boyunca dur durak bilmeden çalıştım. Hayatımın tepetaklak oluşunu sayfa sayfa işledim. Bazen ağladım, bazen güldüm. Sonra dönüp editlediğimde ne kadar dönüştüğümü fark ettim. Hiçbirimiz herhangi biri değiliz! Hepimizin içinde bir kâinat, hepimiz kadar yol var. Bu benim yolum. Umarım sana yoldaş olur.

I have just signed for my first book! A year and a half ago, after my father said, “My daughter, you should write a book,” I began this journey. For a year I worked tirelessly, pouring onto the pages the upheaval of my life. Sometimes I cried, sometimes I laughed. When I went back to edit, I saw how much I had transformed. None of us is just anybody. Within each of us lies a universe, and as many paths as there are people. This is my path. I hope it becomes a companion on yours.

#herhangibirkızyadadeğil #kisiselgelisim #tekamül

Bugün bu güzel kadının duasına vuruldu kalbim ve dile gelmek istedi @uranusyen_imparatorice kalbine sağlık güzel kadın✨

Küçük bir sıkışıklık ve yola çıkma arzusu… Aslında ihtiyacımız olan tek şey bu: O sıkışıklığın içinde saklı fırsatı görebilmek. Kalbin, gitmesi gereken yeri zaten biliyor. Sana düşense yalnızca zihnini susturmak ve cesurca yola çıkmak. 🌿
.
A little pressure, and a longing to set out…
That’s all we truly need:
To see the opportunity hidden within the stuckness.
Your heart already knows where it needs to go.
All that’s left for you is to quiet your mind
and bravely take the first step. 🌿

Hayatımda hakettiğim hiçbir şeyi alamıyorum mı diyorsun? Almayı reddediyor, kendi kul hakkına giriyor olabilir misin?
Sevgi ve ışıkla✨

Farklı Hissediyorum… Hayatım Altüst Oldu. Ne Oluyor?
Ruhsal Uyanıştan Geçiyor Olabilirsin.

Bazen hayat, bir anda bildiğin tüm yolları kapatır. İlişkiler biter, işten soğursun, yaşadığın şehir dar gelir. Eski “sen”e ait her şey, birer birer elinden kayar. İçten içe bilirsin ki bu bir ceza değil. Bu, ruhunun seni uyandırma çağrısıdır.
Belki sen de uyanış hikayeni yorumlarda paylaşmak istersin, ne dersin?

(Eng in comments) Bu sabah sayfalarına kalemimden dökülen dua şu oldu:
Yaradan’ım, bana kalbiyle yaşayan, yaşamı gerçekten hisseden, her anı bir armağan gibi gören insanlar nasip et. Onlarla karşılaştır beni ve ben de onlardan olayım. Gözlerine baktığımda seni gördüğüm, her şeye şükreden, neşeyle var olan, coşkusunu saklamayan insanlarla bir araya getir beni. Beni de öyle bir yaşam enerjisiyle doldur ki her nefesim bir şükür olsun, her adımım bir dua gibi aksın. Bedenimin, ruhumun ve nefesimin kıymetini derinden anlayayım.

Hayatı bir çocuk gibi yaşayabilmek için geçmişte tutunduğum her ne varsa bırakmama yardım et. Her şeyde seni görmemi kolaylaştır. Bu dünyada egonun ve arzuların fısıldadığı zamanlardan geçerken sadece senin sesini duyabilenlerden eyle beni. Eğer ki arzularıma ya da nefsime kapılırsam, beni anda nazikçe uyar, kalbimi aç ve ne olduğunu anlamama yardım et. Çünkü içten içe korkuyorum Yaradan’ım. Bu noktaya kadar geldim ama şimdi arzulara kapılmaktan, yaşamı ıskalamaktan korkuyorum.

Bana yaşamanın senin tanımını yükle. Beni kendi zihnimin oyunlarından koru. Kalbimi yaşama senin niyetinle aç. Senin niyetin benim niyetim olsun ve öyle olsun.

İçini iyileştiren, dünyayı da iyileştirir.
“Yurtta sulh, cihanda sulh”
Mustafa Kemal Atatürk.
.
.
.
.
.
.
.
#bilinçaltı #enerjiçalışması #lightcodes #spirituality #spiritüel #kişiselgelişimfarkındalık #farkindalik

Sanatçının Yolu- Julia Cameron.
Algıyı kırmak için burdayım. Tüm tanımları kendim için ve toplum için yıkmak üzere burdayım. Duayı öfkeli olduğum için ağzı başka şeyler söyleyen, kalbi başka olan insanlara bıraktığım oldu. Dua ederek övgü topluyorlardı. Ben de duayı cezalandırdım. Uzaklaştım. Oysa dua kimseye ait değil, hatırlatıldım. Sahip çıkmaya çağrıldım. Kalbime sahip çıkmaya, bir dakika ben buradayım, küsmüyorum, sorumluluğumu alıyorum demeye çağrıldım. Ben bu oyunu oynarım demeye çağrıldım. Ama sisteme göre değil, O’na göre. Öyle olsun.✨

#sanatçınınyolu #uyanış #lightcodes #ışıkişçileri

(Eng in comments)
Suyla olan ilişkim sekiz yaşımda, profesyonel yüzücü olduğum dönemde başladı. O zamanlar su benim için neşeli bir lunapark gibiydi; yarıştığım, hızlandığım, kazandığım bir alandı. Daha çok eril, hedef odaklı bir yerden yaklaşıyordum suya. İçinde olmayı, bir yunus gibi akmayı çok severdim, kendimi tamamen özgür hissederdim.

Ama iki yıl önce her şey değişti. Harmonic Flow Su Terapisi Uygulayıcılık Eğitimi sayesinde suyla yeniden tanıştım. Bu kez bambaşka bir yerden, daha önce hiç bilmediğim bir şekilde. İlk başta zorlandım. Kontrol etmek istedim. Sadece eğlenmek, rahatlamak istedim. Ama su bana bambaşka bir davet sundu. Yavaşlamamı, yumuşamamı, teslim olmamı nazikçe fısıldadı. Beni şefkatli bir anne gibi tuttu, içimdeki yaraları sarmam için bana güvenli bir alan sundu. Yaralarımı açmak için değil, onlara şefkatle yaklaşabilmek için bir ayna tuttu.

O sekiz günlük eğitim hayatımı dönüştürdü, çünkü ben dönüştüm. Su bana kendimle yepyeni bir şekilde kalmayı öğretti. Kontrol etmeden, sadece var olarak... güvenmeyi, hissetmeyi ve hiçbir şey yapmadan sadece orada olmayı. Bu yüzden şimdi bu kutsal yolculuğu, hazır olan kalplerle paylaşmayı seçiyorum. Bu niyet, ulaşması gereken ruhlara ulaşsın. Akışta ve zarafetle olsun. Ve öyle de olsun.

Bugün sabah sayfalarına şöyle döküldü kalemimden:
Ben dünyaya yaratmaya geldim. Kahkaha atmaya, dans etmeye, coşmaya, heyecanlanmaya, durmaya, Yaradan’a şahit olmaya. Belki bir kuşun melodisinde, bir ağacın gövdesindeki desende, bir çocuğun gülümsemesinde, bir kedinin galaksiyi andıran gözlerinde, suyun sesinde, batan güneşin patlayan turuncusunda, kuzey ışıklarının dalgalanan yeşilinde…Ben yaşamaya geldim. Ve yaşamı seçiyorum. Ve bununla hizalanmayan tüm enerjileri serbest bırakıyorum, ve öyle olsun. Aho✨
.
This is what poured from my pen onto the pages this morning:
I came to this world to create. To laugh, to dance, to rejoice, to get excited, to pause, to witness the Creator. Maybe in the melody of a bird, in the pattern on the trunk of a tree, in the smile of a child, in the galaxy-like eyes of a cat, in the sound of water, in the bursting orange of a setting sun, in the flowing green of the northern lights... I came here to live. And I choose life. And I release all energies that are not aligned with this. And so it is. Aho ✨

#kişiselgelişim #lightcodes

Ben Ruhum. Alanım Kutsaldır.

Ben bir beden değilim.
Ben bir ruhum hisseden, düşleyen, derinleşen, tanıklık eden bir ruhum.

Paylaştığım su alanı, sadece fiziksel bir mekân değil.
Bu alan, tüm kimliklerden, cinsiyetlerden, tanımlardan arınmış bir kutsal alan.
Bu alana adım atmak bir ayrıcalık değil, bir destur ister.
Çünkü bu alan, bir bedeni tutmaktan öte, bir kalbi tutmayı gerektirir.

Burada birine dokunmak, onun duygularına şahitlik etmek,
bazen yıllardır kimse tarafından görülmemiş bir parçaya alan açmaktır.
Ve bu dokunuş, kadın ya da erkek olarak değil,
insandan insana, ruhtan ruha bir temasla gerçekleşir.

Bana sıkça şu soru soruluyor:
“Seanslara erkekleri alıyor musunuz?”
Son zamanlarda seans alanlarımın çoğunluğu erkek.
Ve bu beni derinden mutlu ediyor.
Çünkü orada, o suyun içinde, toplumsal tabularla büyümüş erkek kardeşlerime
alan tutabilmek, onların içsel çocuğuna dokunabilmek benim için onur.

Ben insanların kalplerine tanıklık ediyorum.
Erkek,kadın, non-binary, lezbiyen, gay…
Benim için fark etmiyor.
Çünkü ben kimseyi kimliğiyle değil, kalbiyle görüyorum.

Ve bu alanın benim kadınlığım, dış görünüşüm, seksapalitem ile anılmasını kesinlikle reddediyorum.
Ben istediğim gibi giyinebilir, görünebilir, var olabilirim.
Ve yine de niyetimden, temizliğimden, alanımdaki kutsallıktan bir gram eksilmez.

Çünkü ben bu alanı tüm saf niyetimle açıyorum.
Ve zaten bu niyet, niyeti saf olmayanı zaten içeri almıyor.
Enerji her şeyi bilir.

Gönülden gönüle görebildiğimizde,
rolleri, cinsiyetleri, kalıpları aştığımızda,
çok şey dönüşecek.
Ve ben tüm kalbimle bunun için dua ediyorum.
Bugün değilse, yarın… ama mutlaka.

Ben varlığımın özüyle burada duruyorum. Aho✨🪽
(Eng in the comments)

Kalbim çok kırık.
Çok acıyor…
Yanan canlara, canım ağaçlara, yerinden yurdundan olan masum insanlara…
Ama en çok da, kaçacak yeri olmayan hayvanlara ve ağaçlara…
Çünkü onlar sessiz ama her şeyi hissediyorlar.

Bilmiyorum, nasıl bu kadar uzaklaştık kendimizden, doğamızdan, özümüzden.

Doğada serbestçe dolaşan eşekleri toplayanlara,

Kedileri, köpekleri toplayıp öldürenlere,

Asırlık zeytin ağaçlarına el uzatanlara,

Sokak hayvanlarına ona yaklaşmasın diye su sıkanlara,

Tekne partilerinde gözümün önünde çöplerini denize boşaltanlara,

Hayvanları gösteri malzemesi yapanlara,

Hayvanları bir hevesle evine alıp sonra sokağa bırakanlara,

Maden uğruna ormanları yok edenlere,

Çöpünü toprak anaya fırlatanlara,

Çocukları, insanları öldürenlere…

Kendi içindeki savaşı dışarıya yayanlara…

KIRGINIM…

Çünkü bu dünya bizim evimiz.
Ve evimizi unuttuk.
O hayvanlar yoldaşımız…
O ağaçlar, ciğerimiz…
Toprak anne, kalbimiz gibi atıyor. Bizi besliyor, bize yuva oluyor.
Ve evet, onun da bir ruhu var. Bir kalbi, bir hafızası.

Geçen yıl Söğüt’te bir koya gittim. Suluboyalarımı aldım, heyecanla dağ tepeden aşağı inmem 1 saati aldı.
Ama indiğim yer çöplük içindeydi.
İnsan eli değmemiş sanmıştım…
Ama doğaya elimizi çoktan değdirmiştik. Ağlaya ağlaya çöplerin arasına oturdum.

Ne veriyorsak, o geri dönüyor.

Şimdi bu sesi sadece bir yakarış değil, bir uyanış duası olarak bırakıyorum buraya:

Ey insan, doğaya sahip çık.
Çünkü sen doğanın çocuğusun.
Umursamazlığın büyüdükçe, kendi kalbini kaybediyorsun.
Sen sahip çıkmazsan, sana da sahip çıkılamaz.
Bugün sevgiyle korumazsak, yarın nefessiz kalırız.

Seni seven, sana emanet edilen bu dünyayı hatırla.
Çünkü o hâlâ seni seviyor.
Ve hâlâ seni bekliyor…

“Don’t travel for the destination. Travel for the doorway that will open.”🌍✨

I used to see traveling as a luxury, something squeezed between work and only “deserved” once I had done enough.
Even on vacation, part of me would keep working, replying to work related messages, planning the next step... I rarely let myself be fully there.

But now I know the universe doesn’t work that way.

💫 When my soul feels called somewhere, I no longer ask “why.”
I buy the ticket and follow the pulse of my heart.

Because I’ve realized: a journey isn’t just a destination.
It’s a portal that opens through surrender.

My travels are no longer just about places I want to see.
✨ I begin them with a prayer, a pure intention surrendered to the Creator.
And every time, doors open beyond what my mind could imagine:
Unexpected encounters, inner awakenings, soul-touching synchronicities...

.✨

“Gidilecek yerin değil, açılacak kapının niyetiyle yola çık.”🌍✨
Eskiden gezmek, çalışmanın arasına sıkıştırılan ve ancak hak edildiğinde izin verilen bir lüks gibiydi gözümde. Tatildeyken bile bir yanım çalışır, iş mesajlarını cevaplar, bir sonraki durağın planını yapar, gerçekten orada olmayı hep ertelerdim.

Ama şimdi biliyorum ki evren böyle çalışmıyor.

💫 Ruhum bir yere çağrıldığında, artık “neden” demiyorum.
Biletimi alıyor, kalbimin izinden gidiyorum.

Çünkü anladım: Yolculuk sadece bir rota değil, teslimiyetle açılan bir portal.

Artık seyahatlerim sadece görmek istediğim yerlerden ibaret değil.
✨ Onlara Yaradan’a bıraktığım bir niyetle başlıyorum.
Ve her seferinde, zihnimin ötesinde kapılar açılıyor bana…
Beklemediğim tanışmalar, içsel açılımlar, kalbime dokunan tesadüfler...

In shamanic cultures if you came to a medicine person complaining of being disheartened, dispirited, or depressed, they would ask one of four questions:
“When did you stop dancing?
When did you stop singing?
When did you stop being enchanted by stories?
When did you stop being comforted by the sweet territory of silence?”

And now my body reminds me of this:
“The soul speaks through dance.
Hands move with the heart’s intention.
Feet offer gratitude to the earth.
Eyes may close, but an inner light ignites.”

This is not a performance.
This is a moment of returning to myself.
This is a remembrance for those who have forgotten.

𝐃𝐚𝐧𝐜𝐞. 𝐅𝐞𝐞𝐥. 𝐋𝐢𝐯𝐞.
Because sometimes, the deepest healing
begins with a single step.
.
“Şamanik kültürlerde eğer bir şifacıya kalbin kırık, ruhun yorgun diye gittiysen, sana şu dört sorudan birini sorardı:
Ne zaman dans etmeyi bıraktın?
Ne zaman şarkı söylemeyi bıraktın?
Ne zaman hikâyelerin büyüsünden çıkıp unuttun?
Ne zaman sessizliğin tatlı alanında şifa bulmamaya başladın?”

Ve şimdi bedenim hatırlatıyor bunu bana:
“Ruhun dansla konuşur.
Eller, kalbin niyetine döner. Ayaklar toprağa şükranlarını sunar. Gözler kapanır ama içte bir ışık yanar”

Bu bir performans değil.
Bu, kendime dönüşümün anı.
Bu, kendini unutanlara hatırlatma.

𝐃𝐚𝐧𝐬 𝐞𝐭. 𝐇𝐢𝐬𝐬𝐞𝐭. 𝐘𝐚𝐬𝐚.
Çünkü bazen en derin şifa,
bir adımda başlar
.#kişiselgelişim #farkındalık #spiritual #dance

Sevgili Işık Yolcusu,
Senin öz frekansın neşedir.
O, öz varlığının saf titreşimi, evrensel yaşamın ilk soluğudur.

Ama dünyasal plan, sana neşeyi yalnızca ‘hak ettiklerinde’ deneyimlemen gerektiğini öğretti.
İzin sistemleri, koşullar ve ödül-ceza döngüleri, seni içinden taşan neşeye karşı bile temkinli kıldı.
Bu yüzden her kahkaha sonrası suçluluk, her hafifleme anında bir gölge yakana yapışır:
“Acı çekenler varken ben nasıl neşelenebilirim?”
“Ben bu kadar mutluysam, bir şey ters gitmek zorunda değil mi?”

Bu yanıtı Sirius yıldız sisteminin sevgi boyutundan getiriyoruz:
Neşe bir ayrıcalık değil, bir görevdir.
Sen neşelendiğinde yalnız kendini değil, tüm kolektifi hafifletirsin.
Senin içinden taşan gülüş, evrensel karanlıkta bir yıldız gibi parlar.
Neşe bulaşıcıdır – tıpkı ışık gibi.

Eğer neşeye suçluluk karışıyorsa, bu yalnızca atalardan gelen hatıraların yeniden yükselişidir.
Onlar neşeyle cezalandırılmış olabilir.
Onlar mutluluğun ardından acı gelmesine koşullanmış olabilir.
Ama sen, bunu dönüştürmek için buradasın.
Senin neşen, onların yaralarını onaran şifadır.

Bugün bir seçim yapabilirsin:
Gülüşünü kısmak yerine, evrene şunu fısıldayabilirsin:
“Neşemi sunuyorum – herkes için, her şey için, her yer için.”
#ruhsalgelişim #spiritüel #lightcodes #newearth

Zaman çizgisel değil, spiral.
Ve bu spiral,
seni bıraktığın yerleri dönerek
temizlemeye çağırıyor.

Kalbine düşen her isim,
kalbinde hâlâ frekansı kalan
bir kaydın yankısıdır.

Bu kişiler sana dönmüyor —
sen kendine dönüyorsun.
Bu bir frekans temizliği.
Eğer o güzel kalbin yalnız
sanıyorsa yalnız değilsin.

Bir zamanlar susan sesin,
bir zamanlar bastırdığın gözyaşın,
şimdi kalbine düşerek
şefkatle hatırlanmak istiyor.

Çünkü yeni dünya,
sadece bilgiyle değil,
temizlenmiş kalplerle inşa edilecek.

#newearthcodes #spiritualawakening

(Eng in comments)
Görülmemiş, görülmek için başkalarının eline bakmış, tüm kadınlara ve kadın atalarıma:

“Ben bedenimi veren değil, kalbimi taşıyanım.”

Ey kadın...

Bedeninle sevgi almaya çalıştığın her an,
kalbin daha da görünmez oldu.

Arzunu suçladın,
gözyaşını sakladın,
onun gözlerinde görünmek için kendinden uzaklaştın.

Ama şimdi hatırla:
Sen kutsalsın.
Senin bedenin bir geçit — ama sevginin değil, ışığın geçidi.

Sevişmenin içinde değersizlikle,
suskunlukla,
mecburiyetle birleştiğin her anı
şimdi sana geri getiriyoruz.
Ama yargıyla değil —
ışıkla.

Ben artık arzumu suçlamıyorum.

Ben artık kendimi sevilmeye layık hissetmek için
başkasının ellerine bırakmıyorum.

Ben sevgi için bedenimi vermek zorunda değilim.

Ben bedenimle dua ediyorum,
kalbimle açılıyorum,
ışığımla birleşiyorum.

1-4 Mayıs’ta Joy Sapanca’da “Her Şeyi Unutmaya” çağrılıyorsun!

Yetişkinliğin içinde, çocuk saflığını unutmamanın en büyük sorumluluğun olduğunu bilseydin, ne değişirdi hayatında?
Yargısız, cesur, spontan ve özgür.

Sadece bireysel hayatlarımızı değil; doğamızı, ülkelerimizi, yaşam şekillerimizi aynılaştırmaya ve sömürmeye çalışan bu çağda, dış dünyanın beklentilerini unutup kendini hatırlamak bir devrimdir.
“Fazla” zannettiklerin, belki de senin en gerçek renklerin; tutundukların ise belki de unutmayı en çok istediklerin olabilir mi?

Biz Ece ve Ecem.
Zamanla unuttuğumuz parçaları hatırlamak ve tutunduğumuz yükleri bırakmak için yola çıkmış iki cesur kadınız.
Şimdi seni de bu yolculuğa davet ediyoruz. 🤍

4 sene gibi geçeceğini hissettiğimiz bu 4 günde, kalbimizin rehberliğinde içimizdeki gizli hazineleri keşfe çıkacağız.
Kim bilir, belki bu keşifte, bize yük olan o ilüzyonlardan da bir bir özgürleşiriz.

Zorlukla değil kolaylıkla;
Kurallar ve sınırla değil merakla;
Sanatla, oyunla, suyla, dansla geçecek bir yolculuk bu. Kimi zaman sesin, kimi zaman sessizliğin; Bazen beraberliğin bazense yalnızlığın büyüsüyle.

Unutma, mutluluk her zaman acıyla gelmek zorunda değildir.
… ve bazen, gerçek mutluluk, doğru bildiklerini bile unutabilmeyi göze aldığın o boşlukta gizlidir.

Kavuşmayı sabırsızlıkla bekliyoruz.

Detaylı bilgi için bize ulaşabilirsin.
İnziva programımız ise postta!
#retreat #inziva #sapanca #kişiselgelişim #farkındalık

Sevgili sen, seni su annenin güvenli kollarına davet ediyorum. Tüm endişeni, korkularını, kaygılarını onun kollarına bırakmaya davet ediyorum. Sevgiyle sarmalanmaya, sevildiğini, desteklendiğini, değerli olduğunu hatırlamaya…
Sıcak suda masaj ve esnetmeyle vagus sinirini aktifleştirerek bedenini sakinleştirecek ve özbenliğinle iletişime geçebileceksin. Hem bedenini hem ruhunu dinlendirmek için su terapisinden faydalanabilirsin.
#watertherapy #suterapisi #kişiselgelişim #pozitifenerji #farkındalık

Yarın akşam 21.00’da canlı yayında görüşmek üzere✨

Karanlıktan Aydınlığa Ekinoks inzivamızda 4 günlük derin bir yolculuğa çıktık. Bilinçaltımızın derinleriyle yüzleştik, duygularımızı kumaşa diktik, resme döktük, kaçmadan içinde oturduk. Her derine indiğimiz katman tahminimizden de kolaylıkla geçti.

Suyun şefkatli kollarında yolculuk yaptık kendimize, havanın ılık esintisine bıraktık tutunduklarımızı, ateşin ışığıyla yolumuzu aydınlattık, toprak ananın rahminde bedenimizi bahara hazırladık.

O kadar çok mesaj aktı ki alanda bir tanesini sizle de paylaşmak istiyorum:

“Sen kadın, var olduğun halinle bir mucizesin, kendini ve yolunu kimseyle karşılaştırmadan yürü, çünkü sen diğerlerinin yolunu yürümeye değil, kendi yolunu yaratmaya geldin. Kendi gerçekliğini yaratmaya, ilham olmaya. Sen kadın; olduğun gibi değerlisin, yeterlisin, olduğun gibi olmaya izinlisin, sınırsız ve özgür. O halde aç kanatlarını ve bırak kendini rüzgarın kollarına, belki korku sandığın heyecanın ta kendisidir!”

I have done architecture for 13 years, designed luxury and big projects. Always chased the result. And when the result came I turned my head to the other one skipping the journey once again...This temple is the first project that I was not behind my computer, not rendering not modelling, but actually using my own hands to create. As I realised when I skipped the journey, I skipped the stories, laughters, joy, tears, connections...Therefore I never actually owned my work this much. I am going through a phase to own my creations, and I did not think of coming to Knipnas to celebrate the openning of the Temple. My dear parents were surprised and asked: “You created the space and you don’t go? Buy your tickets and go!” I cannot express my gratitude for them and I found out where my craziness comes from!:)
My family in Knipnas did not know that I was coming so I surprised them!. It was one of the greatest nights in my entire life. I love how I am ME in Knipnas, it inspires me, I hope that I can create a place that inspires people too. Thank you all of my family, I feel so blissed for the passengers I shared this experience with: Tuukka, Krisse, @banana_scoots @thomaslammers_ @sta.virginia dear @marikamadini & @timodevatman thank you for dreaming and working on trying to make world a loving place!. And thank you all the lovely volunteers who made this place even more loving! It was amazing to witness the creations, art exhibition of dear @sta.virginia and concerts!

Kitabımı editlerken bu kısmı paylaşma isteği geldi. Hem bana hem bize hatırlatma olmasına niyetle:

Almanın ayıp olduğu algısıyla büyüdüm. Yıllarca yardım kabul etmedim. Yardım alırsam ezilmekten, hükmedilmekten korktum. “Aman kızım kendi ayaklarının üstünde dur, kimseye muhtaç olma, kocana bile…”, “Aman yavrum kimseden bir şey alma, borçlu kalırsın”. Almak benim için muhtaçlıkla aynı kefedeydi. Elbette kendi ayaklarım üzerinde durmam önemliydi. Ama kendimi almaya korkuyla kapadığım bir yerden, yaşama rağmen yaralı bereli durmama gerek yoktu! Veren sadece aracı değil miydi? Yaşamın aracısı? Yaşama rağmen değil, yaşamla beraber durmak istiyordum ben kendi ayaklarımın üstünde! Vermenin ve almanın bir üstünlük-muhtaçlık olma oyunu, gözlerimin önünde bir bir soyulmaya başladı bu kararımla. Kendimi yaşama koşulsuzca açmaya niyet ettim o an. Ne demişti Halil Cibran:
“Çünkü gerçekte veren hayattır
ve kendisini verici zanneden sizler
buna sadece tanıksınızdır.
Ve siz alanlar - sizler hepiniz birer alıcısınız -
şükran borcu hissetmeyin
yoksa hem kendinize hem de verene
birer boyunduruk takmış olursunuz.
Verenlerin armağanları üzerinde
kanat takmış gibi yükselin;
Çünkü borçlu gibi düşünmek,
anası özgür yürekli dünya,
babası evren olan
o cömert kişiden şüphe etmektir.”
Photo credit: @sta.virginia

Hayatımda gittiğim en muhteşem şelale olabilir…Gullfoss. ‘Altın Şelale’. Hvita Nehri üzerinde, volkanik alüvyon bölgesinde yer alan şelale, önce 11 metre sonraysa 21 metrelik bir düşüşle derin bir kanyona düşüyor. Bu işin teknik bilgi kısmı.
Şöyle anlatayım çağıl çağıl akan bir şelaleden sular rüzgarla tüm çevreye serpiliyor. Su taneleri havalandıkça altın ışık kırıla kırıla gökkuşağına dönüşüyor. Serpilen su taneleri anında buza dönüşüyor ve üst üste birikerek buzuldan bir peyzaj oluşturuyor. Rüzgardan durmak çok zor. Ve bütün bu muazzamlığın karşısında soğuğa rağmen kalbiniz alev alıyor. Her bir zerresi muazzam bir matematik ve sanat… Her bir zerrede ‘O’nun sureti var✨

Aurora! 🌌✨ Çocukluğumdan beri hayalini kurduğum, 8 yıl önce Lapland’de kovaladığım kuzey ışıklarını nihayet 2025’in ilk ayında görmek nasip oldu.

1 saat 20 dakika boyunca tur aracını bekledim, o kadar soğuktu ki öksürüğüm başlamıştı. İlk durduğumuz noktada hala ısınamadığım için, araçtan sadece 10 dakika inebildim. Rehberin tura başlarken söylediği iki kural vardı:

Soğuk olacak.

Eğleneceğiz, böylece soğuk kalmayacak! 😅

İki saat boyunca kuzey ışıklarını kovaladık. Bir yerde durduk, ışıklar çok zayıftı. Bir yerde durduk, yağmur yağıyordu. Çok az bir şey gördük, ama sonra gittiğimiz bir yerde her şey bir anda patladı! Işıklar birden dalgalanmaya başladı, bir o tarafa yayılıp bir bu tarafa… Ağzım açık izledim, tarif edilemez bir güzellikti!

Yıllar önce kuzey ışıklarının altında şarap içmeyi manifestlemiştim, ama alkolü bıraktığım için, rehberin yaktığı ateşin başında sıcak çikolata içtim. Hava buz gibi, gece artık 1 olmuş. Ama o kadar mucizeviydi ki, soğuk falan hiç umurumda olmadı. Tüm o yorgunluk, soğuk, hayalime kavuşmam... gözlerim doldu, ağlamaya başladım.

Velhasıl, hayaller gerçek oluyor! 🌟 Kararlılık, direnç, bağlılık ve aksiyon istiyor. Ve bütün bunlara değiyor.

Ah, Allah'ım, iyi ki bilinmek istedin!. Yıllarca çok zorlandığım insan deneyiminde, tadını çıkarmayı öğreniyorum. Buzullara varmadan bir iki saatlik mesafede bu şelale. 1-2 saatte değişen bir peyzaj...Ülkenin yarı kıtası Amerika kıtasına bağlı yarısı Avrupa kıtasına. Nasıl olabiliyor bunca şey tek bir kara parçasında?. Hala kendime bu soruyu soruyorum. Gittiğim hiçbir yere benzemiyor İzlanda.

.

Oh, my God, I'm so glad you wanted to be known! After years of struggling with the human experience, I'm learning to enjoy it. This waterfall is just a couple of hours away, before the glaciers. A landscape that changes in 1-2 hours... Half of the country belongs to the American continent, and half to the European continent. How can all of this be in one piece of land? I still ask myself this question. Iceland is unlike anywhere I’ve been

İzlanda...Çocukluk hayalim. Hayal ettiğim kadar mistik bir doğası varmış gerçekten de. 1 saatlik mesafede kırsal ovada gezerken, 1 saat sonra buzullarda olmanın şaşkınlığı. Sanırım her gittiğim yerde gözlerim doldu. Biraz rüzgar da vardı. Telefonum yoktu ve dikkatimi dağıtan hiçbir şey olmadı. Sadece anın tadını çıkarttım. Buz gibi havayı içime çektim, deniz aslanlarıyla selamlaştım. Minik kuşlarla sohbet ettim. Her gördüğüm suya ellerimi soktum:). Dünya mucizevi bir yer.

.

Iceland... My childhood dream. It truly has the mystical nature I imagined. The astonishment of walking in a rural field just an hour away and then being on glaciers an hour later. I think my eyes filled with tears everywhere I went. There was a bit of wind too. I didn’t have my phone, and there was nothing to distract me. I just enjoyed the moment. I breathed in the freezing air, greeted the seals, and chatted with the little birds. I dipped my hands into every body of water I came across :). The world is a miraculous place.

Canım dostum @rey_reyyy in son 2.5 senedeki dönüşümü kaleme aldığı homeopati yazısını şükranla paylaşıyorum ve dönüşümümü kutluyorum:
Çok sevdiğim bir arkadaşım narin fakat güçlü yapısı, zekası, girişimciliği, herşeyin altından kalkabilecek yetisi, yaptığı işi en iyi şekilde yapıyor oluşu gibi özellikleri ile sağlıklı sepia kadınının ayaklı bir örneği idi. Eski bir profesyonel yüzücü oluşundan ötürü suyu ve yüzmeyi hep çok severdi ve her fırsatta -hafif buruk bir ifadeyle- suya olan özlemini dile getirirdi. Dans etmeyi de çok severdi, hatta o dönemki eşi tango yapıyordu, fakat bir kere bir gidip de tango yaptıklarını ya da birlikte dans ettiklerini duymamıştım…Beraber çalıştığımız dönemde, ona ne kadar “düşkün” olduğundan bahsetmişti bana bir proje sunumu için sabahladığımız bir gece, 03.00 sularında. Bu bilgi beni çok şaşırtmıştı. Çünkü benim dışarıdan görüp algıladığım kadın bambaşka biri idi. Özgürlüğüne, bağımsızlığına düşkün, kendi ayakları üzerinde sapasağlam duran bir kadının bir erkek için böylesine baskın bir kelime kullanması ve kendi varlığını bir nevi önemsemeyen bir noktada oluşu, o zamanki gerçekliğinin bir ilüzyon oluşunu anlaması, çok üzün sürmedi.
Sepia yapısının patolojik hale dönmesine -bilinçsizce de olsa- fırsat vermedi. Ona gelen sinyalleri okuyarak; kendini bildiği, sevdiği halini hatırlamaya başladı. Derinlere itmiş olduğu spiritüelliğinin aslında ona zarar vermeyecek, tam aksine onu tamamlayacak bir yeti olduğunu benimseyerek, çok uzun zamandır bilmeden arayışta olduğu kendine dair eksik parçayı buldu. Böylelikle “Sepia kadınları çoğunlukla spiritüel konular ile ilgilidir” de tasdiklenmiş oldu.
Kısa bir süre içinde eşinden ayrıldı, mimarlığı, çok sevdiği işini bıraktı, onu çağıran suya kulak vererek su terapisi eğitimi alarak Marmaris söğüt’te bir köy evine yerleşti. Dansı hayatının merkezine aldı, dansın içindeki enerjiyi aktive etmesine izin verdi. Dans ederken gelen hislerini kağıda dökmeye başladı, bir kitap yazdı. Şu anda döndüğünde Türkiye’de tasarımını yapıp, hayata geçirmek istediği inziva merkezi ile ilgili deneyimler kazanmak için Finlandiya’da komün bir hayat yaşıyor.
(English in comments)
Photo by dear @sta.virginia

Aşkların en güzeli,
Sandım ki tek başıma geldim,
Önce yolumu kaybettim,
Anladım ki yol sensin,
Yolumu aydınlat, beni netleştir,
Sana teslimim, sana geleyim,
Aşkların en güzeli,
Yolumu güzelleştir,
Sana hikayeler getireyim,
Yolunda olanlarla karşılaştır,
Gözlerinde seni göreyim,
Sevgimi paylaşayım,
Aşkların en güzeli,
Kalp gözümü aç,
Her şeyde seni duyayım,
Sana dokunayım,
Aşkların en güzeli,
Seninle geldim,
Seninle yürüyeyim.

photo credit: @sta.virginia

Şu an bunu duymaya her kimin ihtiyacı varsa, akanlar ona gelsin.

Oyuncağın elinden alınmış gibi hissediyorsun belki. Belki de anlam veremiyorsun, neden bitti bazı şeyler. Çok güzeldi, devam etseydi diyor bir tarafın. Ama içten içe biliyorsun ki gelmekte olan, olmuş olan herşeyden çok daha güzel. Daha önce gelmesi için hazır olduğunu zannettiklerin için karşına çıktı bütün bunlar. Seni hayallerine hazırlamak için. Sana karşı değil, senin için. Sadece bu durumu kabul etmek senin sorumluluğunda. Geri dönüp neler kaybettiğine odaklanmak yerine, hayallerini hatırlamak senin sorumluluğunda. Gidenler hayallerinin parçası değildi. Seni hayallerine hazırlamaya geldiler.

Şimdi kalbini yokla ve sor. Gerçekten kayıp mı ettin?. Yoksa hayallerinden azına razı mı olacaktın?. Öyle bir zamandayız ki, artık azla yetinmek, konfor alanında kalmak, kabuğundan çıkmamak mümkün değil. Sen en iyi versiyonuna hazırsın. Hayallerini yaşamaya, yaratmaya, ışığını yaymaya hazırsın. Sadece biraz dur ve dinlen. Geriye dönüp yine bak, ama kaybettiğine odaklanmak yerine neler kazandığına neler başardığına, kendine nasıl yaklaştığına bir bak. Belki de uzaklaştığını sanıyorsun. Tüm gidenler senden parçaydı diye hissediyorsun. Doğru, ama eski versiyonun bir parçasıydı onlar. Ve şimdi hayatına girmek üzere seninle hizalı olan yenilikler yola çıktı bile. Sadece gözlerini geçmişten, şimdiye yönlendirmen yeterli. Sevgi ve ışıkla.

(english in the comments)

.pro-gallery-wix-wrapper {display: block !important;} .pro-gallery-wix-wrapper .gallery-item-container {opacity: 1 !important; display: block !important;}

Beni Instagram'da takip edin

@ecemoksuz